اعمال را شروع كند و به همين نيّت ، لبيك بگويد . ( م 251 ) [ 27 ] لازم نيست ، نيّت را به زبان آورد ، بلكه همين مقدار كه بنا دارد اعمال عمرهء مفرده را آغاز كند و با همين قصد لبّيك بگويد كافى است و به عبارت ديگر ، نيّت در عبادات و كارهاى ديگر ، در اين جهت فرق ندارد ، پس همان‌طور كه انسان با قصد آب مىخورد و راه مىرود ، اگر عبادت را همان‌طور بجا آورد ، با نيّت بجا آورده است . ( م 539 ) [ 28 ] تمام اعمال عمره - حتّى احرام - از عبادات‌است و بايد با نيّت خالص براى خداوند و بدون هرگونه ريا و خودنمايى انجام شود ، و در اين جهت ، عبادات با ساير كارها فرق دارد . ( م 253 ) [ 29 ] لازم نيست ، هنگام نيت ، قصد ترك مُحرّمات را نيز داشته باشد ؛ يعنى لازم نيست كه بنا داشته باشد محرّمات احرام را انجام ندهد « 1 » ، بجز محرّماتى كه عمره را باطل مىكند كه اين‌گونه محرّمات ، اگر قصد ترك آنها را نداشته باشد ، احرام باطل است ، بلكه غير ممكن است . ( م 251 ) [ 30 ] اگر به واسطهء ندانستن مسأله يا به جهتى ديگر به جاى

--> ( 1 ) - ^ LEFT آية اللَّه بهجت ، ^ LEFT آية اللَّه صافى : لازم است قصد كند ترك كارهايى را كه برمحرم حرام است . ^ LEFT آيةاللَّه مكارم : نيّت احرام اين است كه قصد مىكند تروك احرام را بر خود حرام كند و قصد اجمالى كافى است .